The path of Eva

A friend's story

-Hey Happy Birthday! How have you been?
-Thank you so much my friend! I am gooooood! You have grown up since I last saw you!

-Hope you dont mean getting fat cause its so true! 😛
-No way fat! Just bigger, grown-up cool looking guy😁!

-Thanks, hope you are being honest!
-You know I have always been that with you and more...

-Have to go! Wish you have the best celebration ever today! Have a beer for me!
-Thank you, I will. Hope you will be celebrating with me in your mind...

-I will! Take care!

Η τελευταία συζήτηση που εκάμαν πριν να χαθούν εδώ και κάποια χρόνια που ο καθένας θέλοντας και μη ακολούθησε το δικό του διαφορετικό μονοπάτι. 
Ούλα τα μηνύματα, διαλόγοι και φωτογραφίες στο MSN και ημεηλς χαμένα στην πραγματικότητα αλλά και στον χρόνο και την 'απόσταση', ψάχνει και δεν τα βρίσκει γιατί τότε δεν είχαν 'αξίαν' ήταν δεδομένα. 
Εσβηστήκαν σε κάποιο συστάρισμα ή κάθουντε στον σκληρό δίσκο ενός παλίου λαπτοπ που τώρα είναι παρατημένο και μάλλον δε δουλεύκει, μέσα στη γωνία ενός αρμαρκού. Ούλα! η φιλία, οι εξομολογήσεις, τα συναισθήματα, το ενδιαφέρον, η νεανική αφελής αγάπη, χαμένα τα γραφόμενα μόνο οι γλυκόπικρες αναμνήσεις και τα λόγια μέσα σε μιαν γωνία του νου, να τα θύμασαι αλλά να μεν διερωτάσαι. 

Και μια τελευταία πραγματική ανάμνηση μια σφιχτή αγκαλιά, μπλέ φωτεινά μάθκια, ξανθά μακριά μαλλιά, μεγάλο βαθύ χαμόγελο που μια χαριτωμένη μορφή... 

Το όνομα της... Evá

Ρε λαλώ του μα σκέφτεσαι την ακόμα? Που την εθυμήθηκες? Μερικές φορές λαλεί μου, βασικά μερικές φόρες όποτε θωρώ πυκνά δάση.

*Σπάζω τον 4ο τοίχον...*

Το επόμενο που ποστ θα έχει τίτλο 'Η Απόφαση' γιατί? Γιατί έτσι και γιατί πρέπει να πάρω μια απόφαση σχετικά με τούντο μπλογκ... αν θέλω να το 'μοιραστώ' ή όχι...🙃