Ο Indiana Jones του Βlogger

 

Βάρτε το τούτο να παίζει στο πακραου σαν θκιεβάζετε το πλοκ τούτον....

Αν δεν το βάλετε επειδη βαρκέστε... πάει κάπως έτσι τούτουρουτού τουτουρού τούτουρουτού τουρουρού τουτουρού ρού ρουρού ρου ρουρού ρου...

*Roll the intro*

Μιλώ για τούτον τον Ιντιάνα οι να συχιστείτε με κείνο που θύμαστε... τούτον που εν στα γεράματα του και νουν ακόμα δεν έβαλεν... Και σαν άλλος γερασμένος Ιντιανα Τζοούνς εξεκίνησα να εξερευνώ στα γεράματα μου κάτι 'αρχαίο', ξεχασμένο, μεταξύ μύθου και πραγματικότητας για εμένα, με όχι την υπόσχεση και την ελπίδα ενός χαμένου θησαυρού. 

Εξεκίνησα να θκιεβάζω διάφορα blogs διάφορων ανθρώπων γνωστών και άγνωστων, κάποιοι συνεχίζουν και γράφουν κάποιοι εσταματήσαν έχει χρόνια κάποιοι γράφουν μια φορά κάθε τόσο και από ότι αντιλήφθηκα κάποιοι εκλείσαν τα και εκατεβάσαν τα. 

Ούλα εξεκινήσαν όμως που ένα άτε θκύο και σαν λαβύρινθος έτοιμος για εξερεύνηση, το αίσθημα της εξερεύνησης, της περιέργειας, του γιατί εν ακόμα μέσα μου και κρούζει άλλες φορές λίον και άλλες πολλά αλλά πάντα τσιαμέ, οδήγησεν με σε διάφορους 'θησαυρούς', αδιέξοδα και ωραία μονοπάθκια θαυμασμού και έκπληξης χωρίς να έχει κάτι στο 'τέλος' απαραίτητα εντάξει μπορεί να ήβρα και λια 'τέρατα'. Οι θήσαυροι μου μέχρι τώρα? Συναισθήματα διάφορα, θετικά και αρνητικά, έντονα που δεν ήξερα και επίστεφκα ότι θα μου εφκέναν μέσα που μια ανάγνωση, γνώσεις, ιδέες, απόψεις, αντιλήψεις, αναμνήσεις, ιστορίες, μοναδικές ιστορίες ανθρώπων 'καθημερινοί' πρωταγωνιστές της δικής τους ταινίας, παζλ και τελείες.

Αρέσκει μου μερικές φορές γιατί δεν έχει τη 'φλυαρία' του τουίτερ. Εν πιο ήσυχα εν πιο απομονωμένα χωρίς να μπόρω ακριβώς να το περιγράψω και ακόμα νομίζω το ανακαλύπτω τούτο το αίσθημα του να γράφω και να θκιεβάζω δαμε. Κύριως του να γράφω και να 'αφήνω' ένα κομμάτι του εαυτού μου δαμέ. Έχει χάζιν και για 1-2 ποστς που έγραψα ασχέτως αν θα τα δημοσιέυσω ποτέ ή όι κάπως θεραπευτικό - καθαρτικό, έχει και άσκηση νομίζω που γράφεις επιστολή προς κάποιον για να τα 'αφήσεις' πίσω. Εγώ γράφω στον 'εαυτό' μου... χαχαχα στον άλλον τον πιο 'σκοτεινό'.

Εν ήξερω προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά για τούτο το ποστ να γράψω κείνα που θέλω να πω αλλά δυσκολεύκουμε... ίσως εν επειδή εμπήκεν ο Σεπτέμβρης και συνέχεια εν μες τον νου μου το άλλο που θέλω να γράψω... Έχει και ντετλαιν είπαμεν! Αχαχαχαχα ντετλαινς ως και δαμε... Εξεκίνησα να γράφω πράματα που θέλω να πω και πας το κινητό μου μέσα σε ένα χαοτικό μονοκόματο νόουτ. Επίσης επρόσεξα ότι τα ποστς μου παν 'παντού' και εν κάπως 'χαοτικά' και σχεδόν πάντα μεταξύ σοβαρού και αστείου. Δυσκολεύκουμε να μήνω 'σοβαρός' για πολύ ώρα... Νομίζω θα επανέλθω ξανά σε τούτο το θέμα σε κάποια φάση στο μέλλον! Ναι έτσι θα κάμω!

Και στο τέλος διερωθκιούμε και εγώ τι θα σκεφτεί ο ιντερνετικος αρχαιολόγος/εξερευνητής, ναι είμαι σίουρος θα είναι επάγγελμα ως κειν το καιρό με καλές αμοιβές, όταν 'ξεθάψει' και ανακαλύψει το δικό μου μπλογκ μετά που 1.000 χρόνια...  Σίουρα θα έχει πολλές απορίες και εκπληξεις, φαντάζουμε τον να φκάλει αργά αργά την βιρτουαλ ριαλιτι κρανία του και να φωνάζει abnormal specimen! Ο συνάδελφος του δίπλα να τρώει το μεσημεριάνο του σαντουις χαλούμιν, ντομάταν, αγγουράκιν, ρόστο, χαμ ιμπέρικο καλλιεργημένο στις στέπες του Άρη, και να ξεκινά να βουρά μες τους διαδρόμους του Cyprus Museum of Natural History στα Λατσια (Ναί είμαι σίουρος θα υπάρχει τσιαμέ ως τότε) σαν τον πελλόν να εβρει τον προφεσορ του να του πει για το 'θκιαμαντιν' που ανακάλυψεν...

- Προφεσορ προφεσορ Ορεστης-Μαξιμε-Λεοντοκαρδε-Γιωργο

- Πε μου ρε Μαξιμιλιαν-Γιαννακη-Ερωτοκριτε-Φελιξ

- Ήβρα ένα ξεχωριστό σπεσιμεντ σαν εξεθαφκα πράματα στο γορλτ γουαιτ γουεμπ

- Βάρτα τσιαμέ στη στήβη μαζί με τα άλλα.

- Οι οι εν καταλαβεις αν τα θκιεβάσεις τούτα εν να θέλεις να σχίσεις τα phd σου... Οι πρώτες μετρήσεις που έκαμα είναι εκτός του πίνακα!

- Σε ίντα τεταρτημόριο και τόμεα το ήβρες και που ίντα χρονία?

- Εν που το Λευκωσια area και τα κυρίως φαιντινγκς μετά που ραντιοκαρμπον αναλισις και που είδα ιντα που γράφει πάνω στη γωνία αριστερά της σελίδας εν που το 2024 και μετά.

- Φέρτα δα να δω! Πιάσμου στο holo-phone τον Κυπριατάρχην τωρά!

- Κύρε Κυπριάρχα νομίζω ήβραμεν την αίτια του 'κακού', τον χαμένο συνδετικό κρίκον και τον λόγο που εξεκίνησαν τα νταρκ ειγκες των 2000.

- *Μπιμπ* Παρακαλώ αφήστε το μήνυμα σας μετά τον χαρακτηριστικό ήχο και φλάσινγκ λάιτ και θα επικοινωνήσω μαζί σας το συντομότερο.

*Μετά που ένα μήνα και κάτι μέρες*

- Ναι ο προφεσορ Ορεστης-Μάξιμος-Λεοντόκαρδος-Γιώργος? Ο Κυπριατάρχης μιλά.

- Κύριε Κυπριατάρχη! Ίσως έχουμεν έβρει τον τρόπο να λύσουμε ούλα μας τα προβλήματα και να σώσουμε την Κύπρο μας (ναι θα θέλει σώσημο άκομα....)! Πρέπει να καλέσεις επειγώντος το πλανητικό συμβούλιο για ενημέρωση και των 3 παγκόσμιων ηγετών!

- Πόσες φορές άκουσα την κουβέντα τούτην και εν έγινε τίποτε...

- Αν πουλήσουμε τα φαιντιγκς στο εξωτερικό μπορεί να σώσουμε και την ανθρωπότητα!

- Μάζεψε τα ούλα τωρά και έλα στέλλω σου το προσωπικό που χοβερ-πυρηνικό-ελικοπτερο να σε πιάσει!

*Αλλάσει πλάνο βρισκόμαστε κάπου μες τον κατασκηνωτικό χώρο των πλατανιών ο αέρας σταματά, τα πουλία σοπάζουν, 2 - 3 κάττες παγώνουν στη θέση τους σαν ετρώαν τα ξεχασμένα κομμάθκια μιας σούβλας μέσα σε ένα πλαστικό πιατούιν και σηκώνουν τα φκιά τους, διακόπτετε ο ύπνος του Κωστή που τσιμάτε κάτω που τους πλάτανους και τα πεύκα μετά τη 10 μπύρα, μια μικρή 'μαύρη' τρύπα ξεκινά να σχηματίζεται πίσω που ένα παραγεμομένο πράσινο κάλαθο... ή μήπως δεν είναι τρύπα...

To be continued...

Meando signing off