Το τέλος?

Έμαθε με το τζιπιτι και φκάλει μου δάση και μονοπάθκια...

Έχει κάποια πράματα που το τέλος τους δεν το προβλέπεις κυριώς το πότε για εμένα. Αν και ξέρεις ότι τα παραπάνω πράματα έχουν αρχή και τέλος. Υπάρχει σε τούντο κόσμο κάτι που έχει πιθανότητες 0% να τελειώσει? Η ζωή, οι ανθρώπινες σχέσεις, τα πράματα που μας αρέσκουν, τα πράματα μου δε μας αρέσκουν. Πάντα το θέμα ήταν το πότε θα τελειώσει και τι επιλογές θα κάμεις ώσπου να τελειώσει και ώσπου προλαβαίνεις και τι θα 'αφήσει' πίσω. Έχει τίποτε άλλο εκτός που αναμνήσεις, εικόνες και συναισθήματα?

Κάποτε βλέπεις το τέλος αργά και βασανιστικά να έρκετε να σε βρίσκει, κάποτε βλέπεις το και αγνοάς το όσπου να έρτει κείνη η στιγμή κείνο το σημείο του μη γυρισμού και κάποτε έρκεσε και βρίσκει σε που τσιαμέ που δεν τον περίμενεις και αφήνει σε χαμένο και σε άρνηση. Κάποια μπορείς να τα σώσεις? Φκάινει και τούτο το ποστ πολλά υπαρξιακό αλλά δεν είναι ούτε απαισιοδοξό... Τες πελλάρες μου είπα σας γράφω τις στο τουίτααα... Η τελευταία φορά που εφκήκες στη γειτονία να παίξεις με τους φίλους σου, η τελευταία φορά που αγκάλιασες και είδες ένα φίλο, το τελευταίο μήνυμα που αντάλλαξες με κάποιο, η τελευταία φορά που... Κάποιά σώζουντε, κάποια εν σώζουντε και κάποια εν θέλεις να τα σώσεις.

Εξεκίνησα να γράφω δαμέ μη ξέρωντας το τι και το γιατί και ακόμα συνεχίζω νομίζω να κινούμε σε κείνες τις γραμμές. Εξεκίνησα να γράφω πιστέφκωντας ότι έχω να πω πολλά αλλά πιάνω τον εαυτό μου να μεν έχω να πω τόσα πολλά τελικά. Εν επειδή εν υπάρχουν ή εν επειδή στην πραγματικότητα 'βαρκούμε' ή εν θέλω να τα πω? Εμπνεύσεις που συνήθως για τούτα που γράφω αν και τα παραπάνω εν κάπως παρελθοντικά γεγονότα, (γιατί έχει άλλο είδος που μπορείς να γράψεις πραμάτων? θωρείς το μέλλον? ναι μερικές φορές...) και οι του άμεσου παρόντος, εν ερεθίσματα που βρίσκω στο παρόν μου πιάνω τα κομμάθκια του παρελθόντος μου και γράφω το παρόν μου. 

Το τι έγραψα ως τωρά και πως το βλέπω εγώ, εν τη δική μου οπτική στη ζωή και πως 'δουλέφκουν' τα πράματα, μια προσπάθεια στο ποιος είμαι και γιατί είμαι, κάποιες αναμνήσεις και πολλοί προβληματισμοί! Για ποίο τα γράφω? Για εμένα! Ποιός τα θκιεβάζει? Εγώ! ντάξει... και αλλό 5-6 άτομα που πίθανον να τα θκιεβάζουν... που ακόμα εν είμαι σίουρος γιατί να θέλουν να τα θκιεβάζουν οι παραπάνω... δε νομίζω να είναι η ποιότητα της γραφής μου ή τα αστεία μου...  Εμπορούσες να τα γράφεις και να μεν τα ποστάρεις? Ναι, ακόμα εν έχω ακριβής απάντηση σε τούτο εκτός που το ότι αφήνω κάτι πίσω μια 'ιστορία' και για όποιον θέλει και αν θέλει, και αν έχει κάτι να 'κερδίσει' θα συνεχίσει να θκιεβάζει, 2 κλικς...

Κάπως έμπνευση για τούντο ποστ ένα ισπιρέτιοναλ κόουτ πάνω σε ένα τσάι τσίντζερ λεμόνι όπως το συγκόφκω... 'We can always start again' Η απάντηση μου, εξαρτάτε τι έχασες και πόσο το έχασες!

Θα είναι τούτο το τελευταίο μου πόστ? Εξαρτάτε που το αν θα έχει επόμενο! Κάποια τέλη εν απλά άλλες αρχές!

Meando signing off