Κρατώντας το κεφάλι της ψηλά

Περνώ έξω που ένα κέντρο αποκατάστασης... 

Βλέπω μια γυναίκα να κρατά το κεφάλι της κόρης της πάνω σε ένα αναπηρικό, πέριπου στην ηλικία μου ίσως λίγο πιο μιτσιά... ποττέ δεν ήμουν καλός με τις ηλικίες..., ανοικτή η πόρτα του αυτοκινήτου και να βλέπει μέσα ότι θέλει να πιάσει τα πράματα της.

Γυρίζει βλέπει με και χαμογελά αμέσως φκάλω τα ακουστικά χαμογελό και πλησιάζω εν την αφήνω να με ρωτήσει ρωτώ πρώτος Do you need help? Στα αγγλικά γιατί εφένουνταν ξένοι. Yes please can you help? Of course. You are a knight in a shinning armor. Yes I am and they say chivalry is dead αστιέφκω πίσω, γελοίν και οι θκυό.

Κοντέφκω και μετά που λιες οδηγίες και logistics θέματα ρωτώ Can I touch your head? Yes λαλεί μου. Λια δευτερόλεπτα εχριάστηκε ούτε λεπτό για κάτι τόσο αυτονόητο και απλό να μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά. Έρκετε πίσω η γυναίκα στέκεται πίσω και βοηθάμε να κουμπίσουμεν απαλά το κεφάλι της κόρης της πάνω της. Πάλε ευχαριστίες και χαμόγελα.

Φέφκωντας θέλωντας να σπάσω την ένταση της στιγμής, ίσως παραπάνω για εμένα παρά για κείνες, δοκιμάζω ξανά το ίσως αποτύχημενο σινεματικό χιούμορ μου. Hope its not a bad joke, your face skin is very soft and nice. Εγελάσαν, εξανα ευχαριστήσαν με και είπαν μου καλή συνέχεια. Ελπίζω να μεν τον επαρεξηγήσαν...

Λεπτές γραμμές παντού... μεταξύ σεβασμού, αξιοπρέπειας, καλοσύνης και χιούμορ

Βάλω πίσω τα ακουστικά μου ξεκινώ για πίσω στη δουλειά, το συναίσθημα τσείνο το εύθυμος που τα γέλια, χαράς και ικανοποιήσεις ξαφνικά μετατρέπετε σε μια περιέργη θλίψη, συγκίνηση, ενοχή και σκέψεις. 

 

Είμαι πραγματικά καλός άνθρωπος, έκαμες το για εσένα? Εν να μπορούσα να βοηθήσω παραπάνω? οι ανθρώποι γιατί δε βοηθούν με τα πιο απλά πράματα πλέον? Έχει πολλά χειρότερα πράματα και δεν τα αντιλαμβάνεσαι μέχρι να τα 'αγγίξεις'?

Κάποια πράματα εν έχουν απαντήσεις... τουλάχιστον όι που εμάς...

Πιάνω μια βαθκία αναπνοή... 'Είμαι άνθρωπος' απαντώ κάμνεις κάτι τόσο μιτσή και νιώθεις τόσα πολλά, ανοίω την πόρτα και επιστρέφω πίσω...