Dipped my toes in a sea of emotions I promised would never swim again
Ξεκινώ να τα γράψω χωρίς να ξέρω ακριβώς πως να τα γράψω και αν θέλω να τα γράψω. Εν να μου πεις τι το διαφορετικό που ούλες τις άλλες φορές... Πφφφφ Γιατί τα γράφω? Βοηθά? Μερικές φορές? Αν και μια φίλη επιμένει να τα γράφω σε χαρτί και ότι εν κρίμα αν χρειαστεί να πρέπει να κρούσω το PC μου για το 'τελετουργικό'. Κρούζεις τον θύμο και την απογήτευση σου μεταφορικά και κυριολεκτικά. Αν ακούσεται στις ειδήσεις για κάποιο που έκρουσεν το PC του μες τούντες μέρες εγώ είμαι Ντάξει τα δικά μου τωρά εννεν θυμός εν απογοήτευση... κάπως... Μες το νου μου έχω τα γενικά ότι τα πράματα αμαν τα βρίσκεις τσείνο ένει ήβρες το έχεις το παεις πάρακατω. Το νοήμα όμως νομίζω πλέον εν να τα βρίσκεις και να τα χάνεις και να τα ξαναβρίσκεις με τον εαυτό σου, τα θέματα σου και με τους άλλους όπου και όποτε χρειαστεί. Η παγίδα που πέφτω συχνά όμως? Το να γυρέφκω μια λογική απάντηση σε ένα συναισθηματικό 'πρόβλημα'... Και δώστου τα σενάρια και οι αναλύσεις να πήενουν και να έρκουντε, εσωτερι...