Ποττέ, Μόνοι τους, Καθόλου.
*ΤΕΛΟΣ ΠΟΣΤ*
Κάποιος να ξεκινήσει να μετρά πόσες φορές έκαμα τούτο το τζόουκ...
 |
Ελάτε και ένα sad Keanu να βρέθετε...
|
Μετά από μια συζήτηση που είχα και μιας προσπάθειας αποδόμησης του 'ανδρισμού' και του ανδρικού στερεότυπου για το κλάμα ήρτεν μου η ιδέα στον νου (που αλλού?) να κάμω την εξής λίστα..
Δε Λιστ
1a) Εν εντάξει να κλαίεις για φανταστικές ιστορίες και φανταστικά πράματα σε ταινίες, π.χ. πράξεις αυτοθυσίας για τους δικούς σου ή για το γενικό καλό ή για να προστατεύσεις τον αδύναμο, όταν ο πρωταγωνιστής στέκεται χωρίς φόβο μπροστά στον επερχόμενο θάνατο, πράξεις αδελφικότητας και πραγματικής φιλίας (Band of Brothers, Lord of the Rings, After Life, Logan κτλ) για κείνει τη μια σκήνη όμως! μαξιμου θεατές:1
1b) Για ιστορίες πραγματικής ή 'χαμένης' αγάπης... μάξιμουμ θεατές:0
2) Όταν καθαρίζεις κρεμύθκια. μαξιμου θεατές:2
3) Μες το μπάνιο κάτω που το χογλαστό το νερό. μαξιμου θεατές:1... Κουτσουκούτα... Εν ο λόγος που κλέεις...
4) Όταν φατσίσεις το μιτσίν σου δακτυλούιν πάνω στη γωνία κάποιου επίπλου ή στον τοίχο, ο μόνος επιτρεπτός φυσικός πόνος που επιτρέπεται να κλάψεις! μαξιμου θεατες: 4
5) Όχι όταν κλαίει κάποιος άλλος/άλλη σαν σου μίλα για τα δικά του.
6) Με πραγματικές πράξεις ηρωισμού και αυτοθύσιας που σου πετάσει κάθε τόσο βιντεούθκια, κυρίως που πατέραδες για τα παιθκία τους. μαξιμου θεατές:0
7) Όχι με ταινίες της Disney, ειδικά το Toy Story 3 και το UP και το How to train your Dragon και το Hercules και το Inside Out. μάξιμου θεατές:0
8) Όταν κρούσει η κάρτα γραφικών του PC. μαξιμου θεατές:0
9) Όταν εν άρρωστος με μιαν απλή γρίπη... μαξιμου θεατές: ∞
10) Όταν ακούει κομματάρα τραγούδι... η τραγούδι που τον εκφράζει... μερικές φόρες... μάξιμου θεατές: 0
11) Αναφορές για πράξει καλοσύνης, αλτρουισμού, θυσίας και ανιδιοτέλειας. μαξιμουμ θεατές: 0
12) Ότιδηποτε αρνητικό έχει να κάμει με παιδιά. μαξιμου θεατές: 0
13) Οταν λυσιοπεινάς η ώρα 2 το πρωί και ανοίεις το ποτσίν με το φυστικοβούτυρο και ανακαλύφκεις ότι εν έχει μέσα μαξιμου θεατές: 1
Μεγαλώνοντας υπήρχε και αντιμετώπιζα παντού, και ακόμα ισχύει σε σημαντικό βαθμό πιστέφκω, η στερεοτυπική ιδέα ότι οι άντρες πρέπει πάντα ναν 'σκληροί' και σχεδόν καθόλου ευαίσθητοι (Badish boy type) μέσο σειρών, ταινιών, 'προτύπων' στην πραγματική ζωή αλλά και προσωπικών εμπειριών (θωρείς το στην πράξη σε πραγματικά σενάρια και γεγονότα).
Τούτο περνά και στους άνδρες και στις γυναίκες για το ανδρικό πρότυπο, για το γυναικείο ίσως σας μιλήσω κάποια άλλη φορά για τις γυναίκες φανταστικές και μη που εδιαμόρφωσαν τις κάπως 'παράξενες' 'προτιμήσεις' μου (εν άφηκες λέξη χωρίς ''... και που είσαι ακόμα... Γιατί τα βάλεις? Για να μεν παρεξηγήσουν κείνα που λαλείς? Εν κάποιος είδος 'ελαφρυντικού'? Εν είμαι σίουρος, νομίζω βάλω τα άμαν εν λίο ειρωνικά που χρησιμοποιώ μια λέξη ή χρησιμοποιώ τη με μια κάπως διαφορετική έννοια που το στάνταρτ ορισμό της η χρήσης της... Μιας και επιάσαμεν το θέμα του γραψίματος τις ... γιατί τες βάλεις παντού? εν μικρή παύση για σκέψη, για δημιουργία σασπενς και για να κάμνω ντελίβερ τα παντς λαινς μου... και αμαν καρτερώ το χειροκρότημα).
Άρα τι κάμνεις άμαν βλέπεις τούντο πράμα σαν μεγαλώνεις και αναγνωρίζεις το ότι εν το 'επιθυμητό' μοντέλο από την πλειοψηφία των ανδρών και γυναικών? Ακολουθάς τον δρόμο σου? ή κουράζεσαι με την 'απόρριψη' και προσπαθείς να προσαρμοστείς στις απαιτήσεις της εποχής? εκτός αν καταφέρεις μέσα σε τούτο το 'χάος' να έβρεις κείνους τους 'λίους' και τον 'εναν'. Να νιώθεις πολλά 'φτανόκαρτος' για τούντον κόσμο αρκετές φορές και να σου το λαλούν και οι άλλοι και να φτάνεις πολλές φορές κοντά στον να το μετανιώνεις αλλά εσύ να συνεχίζεις στον δρόμο σου.
Και συνειδητά ή και υποσυνείδητα η πλειοψηφία και κυρίως το αντίθετο φύλο λόγο τούτων των στερεότυπων και ίσως και για βιολογικούς και εξελικτικούς παράγοντες προτιμά να 'αποφεύγει' τούτους τους τύπους όσο και αν λεν και πιστέφκουν το αντίθετο. Τα 'καλά' παιδιά τελειώνουν πάντα τελευταία... #διπλής Και όσο πιο μιτσής τόσο πιο πολλά οδηγά τη μηχανή το 'πιθικούιν'.
Κάτι που συνεχίζει και σήμερα κατά τη γνώμη μου με παρόμοια και διαφορετικά 'κακα' στερέοτυπα ή πρότυπα να το πω καλύτερα. Και πλέον δεν είναι για εμένα μου ανησυχώ... Έχω την πυξίδα μου... Ο 'σοφισμός' μου μέχρι τωρά? Υπάρχουν τόποι, περιστάσεις και ανθρώποι που σαν άντρας δεν πρέπει και δεν μπορείς να δείξεις ίχνος ευαισθησίας γιατί έτσι είναι και θα συνεχίσει να είναι η 'ζούγκλα' που ζούμε για αρκετά χρόνια ακόμα. Και υπάρχουν ανθρώποι και περιστάσεις που πρέπει αναγκαστηκά να γίνεσαι 'αδίστακτος' και καθόλου συναισθηματικός λίγες αλλά υπάρχουν και πρέπει να μπόρεις να το κάμεις. Και κάποια πράματα που πρέπει να τα κρατάς μόνο για τον εαυτό σου επειδή εν το καλύτερο για εσένα και αλλά και τους άλλους. Συχνά όσα παραπάνω δείχνεις τόσο πιο πολλά 'χάνεις' και τόσο πιο 'αδύναμος' εκλαμβάνεσαι. Μπορείς μερικές φορές να πάρεις τα ρίσκα σου και να σπάσεις τους δίκους σου 'κανόνες' αλλά για εμένα έχεις που πριν υπολογισμένο το μέγεθος της 'ζημίας' εαν και εφόσον προκύψει. Να επιλέξεις το πόσο θέλεις να εκτεθείς και σε ποίους και πότε. Συναισθηματικά και ψυχολογικά τι έχεις διαθέσιμο να ξοδέψεις τη συγκεκριμένη περίοδο. Να έχεις και τις δύο πλευρές σου δουλεμένες και ανεπτυγμένες και τη σκληρή και την ευαίσθητη και να επιλέγεις προσεκτικά ποια και πόσο να δίξεις σε κάθε άνθρωπο και κάθε περίσταση. Υποκρητικό? Ίσως. Αντίθετο με την εμπάθεια που πιστέφκω ότι πρέπει να υπάρχει πάντα? Κάπως ναι. Εν με κείνο που ήβρα τη δική μου ισορροπία? Μάλλον?
Γενικά ή άποψη μου για το πότε που και πόσο πρέπει να κλαίει κάποιος άντρας και πόσος ευαίσθητος πρέπει να είναι εδιαφοροποιήθηκε μερικώς με την πάροδο των χρόνων. Εν να μου πεις γιατί μιλάς μόνο για τους άνδρες? Επειδή τούτη την οπτική βιώνω και η άποψη μου εν ότι έχουμεν σημαντικούς και πολλούς παράγοντες που μας επηρεάζουν στο να μεν κλαίμε έυκολα και να είμαστε ευαίσθητοι και πριν να φκήτε μες τους πυρσούς και τις τσουγκράνες στο δρόμο να γυρέφκετε έναν που τον λαλούν Μεάντο ακούστε με...
Το πολύ και ανεξέλεγκτο κλάμα δε βοηθά αλλά ούτε και το καθόλου. Υπάρχει πάντα για εμένα ο 'σωστός' τόπος και χρόνος και τρόπος και περιστάσεις να το κάμεις ή να το δίξεις. Πάντα ανάλογα με τις περιστάσεις. Και σίγουρα καλύτερα για 'φανταστικά' πράματα παρά αληθινά, ίσως εν ένας τρόπος κάποιας εκτόνωσης για τα άλλα πραγματικά θέματα της ζωής.
Σοβαρά τώρα όμως οι λόγοι που οι άντρες εν πιο λίον ευαίσθητοι και κλαίσειν πιο λίον... Συνήθως... Ο μέσος άντρας τελοσπάντων... Και άμαν σε κάτι είσαι 'καλός' που βιολογικής άποψης και μπορεί να δράσει 'θετικά' γιατί να μεν το δουλέψεις και εκμεταλλευτείς για να το έχεις σαν 'καλό' πλεονέκτημα, μιλώ την έλλειψη συναισθηματισμών σε περιστάσεις που εν σημαντικό 'εμπόδιο' στη λογική?
Τεστοστερόνη αναστέλλει το κλάμα και μειώνει τη συχνότητα και ένταση του συναισθηματικού κλάματος. Χαμηλά επίπεδα προλακτίνης που συνδέεται με την έκφραση των συναισθημάτων. Αμυγδαλή στον εγκέφαλο υπεύθυνη για την επεξεργασία συναισθημάτων στις γυναίκες έχεις ισχυρότερες συνδέσεις με άλλα μέρη του εγκεφάλου. Από θέμα ψυχολογίας οι άντρες τείνουν να ασχολούντε και να επικεντρώνουντε παραπάνω με την επίλυση ενός προβλήματος παρά με το ίδιο το πρόβλημα (γι' αυτό δυσκολέφκουντε συχνά απλά να ακούσουν ένα πρόβλημα και να σταματήσουν τσιαμέ και πηδούν αμέσως στην πιθανή επίλυση του προβλήματος χωρίς να εν καν το ζητούμενο) και επίσης βρίσκουν πιο ευκολα 'μηχανισμούς' ή τεχνικές απόσπασης που στρες και προβλήματα. Σίουρα δεν παραβλέπω την πάρα πολύ σημαντική επίδραση των κοινωνικών στερεοτύπων και νόρμων και την έντονη επίδραση που συνεχίζουν να έχουν μέχρι σήμερα αλλά και κείνα που κάπου εξεκινήσαν και είχαν κάποια 'λογική' και λόγο. Μιλώ μόνο για την ευαισθησία και σκληρότητα στους άνδρες σε τούντην περίσταση!
''Let not the eyes be dry when we have lost a friend, nor let them overflow.
We may weep, but we must not wail.''
Υ.Γ.1 Αγαπημένος μου αριθμός το 13...
Υ.Γ.2 Δεν είμαι σεξιστής ούτε υποστηρίζω ότι υπάρχει καλύτερο φύλο (μεταξύ μας τωρά εν το γυναικείο...)
Υ.Γ.3 Απέτυχα στο να γράψω κάτι σύντομο και λαιτ... ναι επειδή το 'ψυχαγωγικό' εκούτσησα το...
Υ.Γ.4 Αν θέλετε μόνο να γελάσετε πηένετε στο τούιτερ μου... Λέμε τώρα...
Meando signing off
Comments
Post a Comment