Understanding the human condition Vol.1

When you stare in the mirror late at night in the forest who do you see?

Οι ανθρώποι οι πράξεις τους οι συμπεριφορές τους και τα συναισθήματα τους. Πως έρκεσαι με την πάροδο του χρόνου και με τα χρόνια που κουβαλάς μαζί σου να τα μεταφράζεις και τα ερμηνέφκεις. Να προσπαθείς να έβρεις την αρχή και την πήγη ούλων των συμπεριφορών μέσο της ψυχολογίας και την ανθρώπινης φύσης και εξέλιξης πάνω σε τούντο ρότσο που λαλούμεν γη. Το πρόβλημα που εδημιούργησε τούτη την ανάγκη ή ικανότητα ίσως η προυπάρχουσα υπερευαισθησία που σε κάποια πράματα, ίσως σαν αμυντικός μηχανισμός, ίσως η ανάγκη να δώσω νοήμα και να εξηγήσω κάτι που έχει την πιθανότητα να 'εξηγήθει'... κάπως... σε σχέση με ούλα τα υπόλοιπα που με προβληματίζουν που δεν έχουν αλλά ούτε θα έχουν ξεκάθαρες απάντησεις ποτε, έχω και 'λίστα' για τούτα... 

Ξεκίνας τη ζωή σου ειδικά σε ποιο μικρή ηλικία και προσπαθείς να 'μεταφράσεις' τα λόγια και τις πράξεις των γύρο σου επειδή ειδικά στην αρχή έχει πολύν 'αξία' η γνώμη των άλλων. Και εγώ πλέον βρίσκουμαι στο σημείο σήμερα που πάρα πολλά λιων ανθρώπων μετρά η γνώμη τους για εμένα και η άποψη τους για συγκεκριμένα θέματα και κατά τη γνώμη μου δεν έχει πιο απελευθερωτικό πράμα που τούτο. Ντάξει έχει 2 που μετρά η γνώμη τους πολλά αλλά εν έχουν γνώμη ακόμα. Και οι γνώμες των παραπάνω ανθρώπων περιορίζουντε στη δική τους οπτική μόνο, στερεοτυπικοί και επιφανειακοί και συχνά απέχουν πολύ που την πραγματικότητα.

Έχω έναν αίπη! Ευχή και κατάρα! Μάκαρι να ήταν ένα... Άφου είμαι κελλεπούριν λαλώ σας... Πλεον φκαίνει μου κάπως αυθόρμητα και υποσυνείδητα τούτη η διαδικασία και κάπως ακούραστα με συνεχής μικροδιορθώσεις καθώς προχωρά η αλληλεπίδραση. Υπάρχουν κάποιοι που θα αδικηθούν πουτούτο σίουρα αλλά τις παραπάνω φορές δεν πέφτω έξω και σε συνδυασμό με το ότι δύσκολα ξεχάνω λεπτομέρειες και πληροφορίες, να συνδέω τελείες και μιας κάπως παράξενης παρατηρητικότητας. Μερικές φορές εν φοητσιάρικο για εμένα, εκπλήσουμαι που επιβεβαιώνουμαι, αλλά κυριώς για τους άλλους όταν αποφασίσω να μιλήσω, πολλά δεν τα μοιράζουμαι πλεον γιατί θεωρώ που εμπειρία και μόνο ότι δεν έχουν να προσφέρουν κάτι σε εμένα και κυριώς στον άλλο και γιατί όπως είπα και σε ένα προηγούμενο ποστ μου κάποια πράματα καλύτερα να μεν τα λαλείς ποτέ. Και τούτο κάμνει με να φένουμαι κάπως απόμακρος, ψυχρός ή αδιάφορος σε κάποιες περιπτώσεις και εν ένα τίμημα που συνειδητά κουβαλώ, ντάξει μερικές φορές πέρνω τα ρίσκα μου...

Πλεόν θεωρώ ότι η πρώτη μου σκέψη εν η πιο σωστή, μπόρω να αντιληφθώ τις πράξεις και τα λόγια κάποιου βάση του σκεπτικού του που πηγάζει που την εικόνα που του έκτισα, την οπτική του τι έχει να κερδίσει και τι να χάσει σαν άτομο. Τούτο μπορεί να έν οτιδήποτε που συναισθηματικό μέχρι κάτι υλιστικό, τόσο ασήμαντο αλλά και τόσο σημαντικό και τείνω να 'δικαιολογώ' τις πράξεις του επειδή κείνον 'ένει' χωρίς ναν απαραίτητο να δεκτώ ότι εν λάθος ή παράλογη βάση της δικής μου ηθικής πυξίδας ή κοσμοθεωρίας και του τι έχω σχηματίσει ως την κοινωνική μέση τιμή και στην τελική τούτο είναι τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο.  Η επιβεβαίωση συνήθως έρκεται πιο μέτα που μιτσιά μιτσιά πράματα που κάμνει ο άλλος ε και αμαν δεν ξεχάνεις εν και πιο εύκολο να τα συνδέσεις, όταν καταλήγει ή εξελίσεται σε ένα που τα πιθανά σενάρια, εντάξει μερικές φορές εν και τόσα πολλά που εν κάπως κουραστικό, που έχεις ήδη μες τον νου σου, ανλιμιτετ μεμορι λαλω σου, και μερικές φορές με άτομα που σε παίρνει ρωτάς και απλά επιβεβαιώνεσαι.

Ξέρω ότι τούτο το ποστ μπορεί να παρεξηγηθεί πολλά και σε πολλά θέματα. Κλιιιιιικ

Meando signing off


Comments

Popular posts from this blog

Η αρχή και το τέλος